پس از این که دادگاهی حکمی قطعی صادر نمود ویا در صورت عدم قطعیت حکم بدوی ، با صدور رای قطعی از مرجع تجدید نظر ،با درخواست اجرای حکم از سوی پیروز دعوا اصولا دادگاه بدوی مبادرت به صدور اجراییه می نماید و پس از امضای  اجراییه توسط مقامات مربوط ،اجراییه به محکوم علیه (بازنده دعوا) ابلاغ می گردد،

از تاریخ ابلاغ اجراییه محکوم علیه ،ده روز فرصت دارد تا به اختیار حکم را اجرا نماید و برای مثال اگر محکوم به پرداخت 20 میلیون تومان وجه نقد گردیده است،آن را تادیه نماید.

مزیت اجرای اختیاری حکم این است که اگر محکوم علیه در موعد 10 روزه اقدام به اجرای حکم ننماید، پرداخت حق اجرا بر عهده ی وی می باشد، افزون بر آن اجرای اجباری حکم علیه وی آغاز می گردد و حسب مورد اموال او بازداشت می گردد، حساب بانکی وی توقیف می گردد، اموال او به فروش می رسد و…

از طرف دیگر چنانچه محکومیت وی در خصوص دادن اموال به دیگران باشد و ظرف مدت یک ماه از تاریخ ابلاغ اجراییه ،از حکم تمکین ننماید ودر عین حال دادخواست اعسار ندهد ویا اعسار وی رد گردد،به درخواست پیروز دعوا حبس می شود.

در اجرای حکم ، محکوم چه کاری میتواند انجام دهد؟

درواقع محکوم علیه ظرف مواعد مقرر سه اقدام می تواند انجام دهد:

  1. حکم را اجرا نماید برای مثال اگر حکم تخلیه علیه وی صادر گردد، ملک راتخلیه نماید و رسید دریافت نماید و یا به موجب حکم دادگاه محکوم به انجام عملی شده است ،در موعد مقرر اقدام به اجرای آن نماید.
  2. با محکوم له سازش نماید یعنی درخصوص اجرای حکم و مختومه شدن پرونده اجرایی به توافق برسد ، گفتنی است این سازش ممکن است در دفتر خانه اسناد رسمی ، دادگاه  و یا قسمت اجرای آن  انجام گیرد.
  3. ترتیبی برای اجرای حکم دهد یعنی محکوم علیه با محکوم له به توافق برسد که حکم را چگونه ودر چه زمانی اجرا نماید و نتیجه این توافق را به قسمت اجرای دادگاه اعلام نماید، بدیهی است چنانچه هیچ یک از اقدامات فوق صورت نگیرد ، مشمول ضمانت اجراهای فوق الذکر می گردد.

اشتراک گذاری این صفحه در شبکه های اجتماعی

افزودن یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *