قرارداد کار قراردادی است که بین کارگر و کارفرما بر اساس شرایط قانون ‏کار منعقد می شود.

مطابق تعریف قانونی نیز قرارداد کار، قراردادی است ‏کتبی یا شفاهی که به موجب آن

کارگر در مقابل دریافت ححق السعی کاری را ‏برای مدت موقت یا غیرموقت برای کارفرما

برعهده می گیرد. ‏

در قرارداد کار، کارفرما نمی تواند مزایایی کمتر از آنچه که قانون کار تعیین ‏کرده است،

تعیین کند. هر تغییری در شروط قراردادی نیز مشروط به همین ‏شرط است. ‏

به هر حال برای صحت قرارداد کار رعایت موارد زیر در هنگام انعقاد ‏قرارداد ضروری است:


‏1)‏ مشروعیت مورد قرارداد ‏

‏2)‏ معین بودن موضوع قرارداد ‏

‏3)‏ عدم ممنوعیت شرعی یا قانونی دو طرف در تصرف در اموال یا انجام ‏کار مورد نظر. ‏

به هر حال قرارداد کار علاوه بر مشخصات دقیق طرفین باید شامل این موارد ‏نیز باشد:


‏1)‏ نوع کار یا حرفه یا وظیفه ای که کارگر باید به آن اشتغال یابد. ‏

‏2)‏ حقوق یا مزد مبنا و لواحق آن ‏

‏3)‏ ساعات کار، تعطیلات و مرخصی ها ‏

‏4)‏ محل انجام کار ‏

‏5)‏ تاریخ انعقاد قرارداد ‏

‏6)‏ مدت قرارداد ‏

‏7)‏ موارد دیگری که عرف و عادت شغل یا محل ایجاب نماید. ‏

قرار داد کار کتبی

در مواردی که قرارداد کار کتبی است، این قرارداد در چهار نسخه تنظیم شده ‏که یک نسخه آن

به اداره کار محل و یک نسخه نزد کارفرما و یک نسخه نزد ‏کارگر و نسخه دیگر نزد شورای اسلامی

کار و در کارگاه های فاقد شورا در ‏اختیار نماینده کارگر قرار می گیرد. ‏

دو طرف می توانند توافق کنند مدتی را به نام دوره آزمایشی کار تعیین کنند. ‏در این صورت طرفین

می توانند بدون اخطار قبلی و بی آن که ملزم به ‏پرداخت خسارت باشند، رابطه کار را قطع کنند

اما اگر قطع رابطه از طرف ‏کارفرما باشد، ملزم به پرداخت حقوق دوره آزمایشی خواهد بود. ‏

اشتراک گذاری این صفحه در شبکه های اجتماعی