تخلیه ید ‏چیست و به چه معناست؟

دعوی آن در مواردی به کار می رود که شخصی مال خود را با مجوز ‏به دیگری می دهد ولی پس از آن به

هر دلیلی مانند اتمام قرارداد یا انحلال ‏آن و … استرداد مال خود را از دادگاه می خواهد. مانند تخلیه ید از عین

‏مستأجره یا تخلیه ید از عین مرهونه. ‏

تفاوت تخلیه ید با خلع ید در این است که در دعوی تخلیه ید، شروع تصرف ‏با اذن مالک بوده است ولی در خلع ید،

شروع تصرف غیرمجاز و بدون اذن ‏می باشد. ‏

البته در دعوی آن مالکیت عین شرط نیست و همین که خواهان مالک ‏منافع باشد کفایت می کند. ‏

دعوی خلع ید و تخلیه ید هر دو با دعوای تصرف عدوانی متفاوت می باشد. ‏دعوی تصرف عدوانی ممکن است

کیفری باشد یا حقوقی، در دعوی کیفری ‏تصرف عدوانی اثبات مالکیت نیاز است ولی در دعوای حقوقی

تصرف ‏عدوانی، صرف سابقه تصرف خواهان، و اثبات تصرف کنونی خوانده و ‏عدوانی بودن آن برای صدور حکم

رفع تصرف عدوانی کافی است. در این ‏دعوا مالکیت مورد توجه قرار نمی گیرد. ‏

همچنین در خصوص اجاره می توان از طریق شورای حل اختلاف اقدام به ‏گرفتن دستور تخلیه نمود،

این امر در مواردی است که یکی از شرایط زیر ‏موجود باشد: انقضای مدت اجاره، انتقال مورد اجاره

با وجود شرط عدم ‏انتقال به غیر، عدم پرداخت بیش از سه ماه اجاره بها توسط مستأجر. در ‏دستور تخلیه،

دستور فوراً اجرا می شود و برخلاف حکم تخلیه قابل اعتراض ‏نمی باشد و نیازی به صدور اجرائیه ندارد،

بنابراین از جهت سرعت عمل ‏بیشتر به نفع خواهان است. ‏

به هر حال برای تشخیص صحیح این که خواهان از کدام طریق باید اقدام ‏نماید، مراجعه به مشاور حقوقی و وکیل دادگستری ضروری است. ‏

اشتراک گذاری این صفحه در شبکه های اجتماعی