ولایت قدرت و اختیاری است که برابر قانون به یک شخص ذی صلاح برای ‏اداره امور محجور

واگذاری شده است. طفل صغیر تحت ولایت قهری پدر و ‏جد پدری خود می باشد.

هر یک از پدر و جد پدری نسبت به اولاد خود ولایت ‏دارند و مادر در این خصوص

ولایت ندارد (حقوق اسلام برای مادر هیچ گونه ‏ولایتی بر فرزند قائل نشده است).

بنابراین اداره امور طفل (مثلاً اداره اموال ‏او اگر مالی داشته باشد) یا طرح دعوا و

شکایت برای احقاق حقوق طفل با ولی ‏قهری اوست. ‏

هرگاه طفل هم پدر و هم جد پدری داشته باشد و یکی از آن ها محجور

‏‏(مجنون یا سفیه) باشد یل به علتی ممنوع از تصرف در اموال مولی علیه گردد،

‏ولایت قانونی او ساقط می شود. ‏

در مواردی که ولی قهری رعایت مصلحت طفل را نکند یا نتواند اقدامات ‏مربوط را انجام دهد

ممکن است عزل شود یا امینی به او منضم شود. ‏

هر یک از پدر و جد پدری بعد از وفات دیگری می تواند برای اولاد خود که ‏تحت ولایت

او هستند «وصی» معین کند تا بعد از فوت خود در نگاهداری و ‏تربیت آن ها مواظبت

کرده و اموال آن ها را اداره کند. بنابراین حتی پس از ‏فوت پدر و پدربزرگ نیز،

برای مادر ولایتی متصور نیست. ‏برای گرفتن ولایت قانونی میتوانید به وکیل خانواده مراجعه نمایید.

پدر و جد پدری و وصی منصوب از طرف یکی از آنان ولی خاص طفل نامیده ‏می شود.

در صورتی که پدر و جد پدری وجود نداشته باشد و وصی هم ‏تعیین نشده باشد،

دادگاه قیمتی برای کودک تعیین می کند تا به اداره امور او ‏بپردازد. نمایندگی قانونی

کودک در کلیه امور مالی بر عهده قیم خواهد بود. ‏

اشتراک گذاری این صفحه در شبکه های اجتماعی